Duitse herders zijn prachtige beesten. Met hun majestueuze bouw, brede kop, grote rechtopstaande oren, volle staart en dikke vacht veroveren ze de harten van heel wat hondenliefhebbers. Heb ook jij je hart verloren aan een Duitse herder? Dan ben je misschien tijdens je opzoekingswerk hier en daar op een website gebotst die beweert dat het ras agressief uit te hoek kan komen. Toch maar een ander ras in huis halen dan? Dat is nergens voor nodig. Agressie is bij Duitse herders geen algemene karaktertrek, en met de juiste opvoeding hoef je je daar als baasje geen zorgen over te maken. Die goeie opvoeding is natuurlijk altijd cruciaal, welk ras je ook kiest!

Agressie duitse herders

Koop bij een goeie fokker

Duitser herders zien er heel stoer uit, maar kunnen van nature weleens nerveus zijn. Dat komt omdat het eigenlijk werkhonden zijn (zoals zijn naam al doet vermoeden). Een Duitse herder werkt graag voor en met zijn baas. Uit dat levensdoel haalt hij de nodige voldoening. Selecteer daarom de fokker van je toekomstige Duitse herder heel nauwgezet. Ga in zee met een fokker die voor een goeie socialisatie zorgt en die stabiele ouderdieren uitkiest. Bovendien heeft zo’n fokker oog voor de match tussen de hond en het baasje. Zo weet hij dat een pup waarvan de ouders enorme werkers waren wellicht niet gelukkig zal worden als huishond, gewoon omdat hij in die rol onvoldoende uitdaging vindt. Zo’n pup zal zich nerveus gaan gedragen, en dat wil je natuurlijk vermijden.

Waakinstinct: voor- en nadeel

Duitsers herders zijn werkers én wakers. Je huisdier bezorgt je dus een veilig gevoel, want je weet dat je geen ongewenst bezoek zult ontvangen zonder dat hij alarm slaat. Hoewel Duitse herders door dat waakinstinct vreemden nogal argwanend of wantrouwig onthalen, zijn ze helemaal niet impulsief en kunnen ze goed overweg met kinderen en andere dieren in het huishouden.

Agressie bij je Duitse herder? Opvoeding is alles

Om te vermijden dat het waakinstinct van je viervoeter de bovenhand krijgt en hij agressief gedrag gaat vertonen, moet je je Duitse herder consequent opvoeden. Alles begint bij een goede socialisatie wanneer je hond nog klein is. Het is zowel jouw taak als die van de fokker om je hond als pup voortdurend onder de mensen te laten komen (en dus niet achteraan in de tuin alleen op te sluiten) en om gehoorzaamheidstraining doen. Bij een volwassen hond kun je eventuele asociale trekjes nog wel een beetje wegwerken, maar de socialisatie is echt cruciaal bij pups. Waar je nadien wél nog over kunt waken, is dat je Duitse herder voldoende beweging krijgt, zodat hij op tijd stoom kan aflaten. Het is namelijk een ras met tonnen energie!